ในยุคที่ความผันผวนทางเศรษฐกิจและวิกฤตการณ์ด้านสิ่งแวดล้อมกลายเป็นโจทย์ใหญ่ของทุกประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งยุทธศาสตร์ของคาซัคสถานในการก้าวขึ้นเป็นผู้นำด้านการบริหารจัดการน้ำ
ในโลกของการแข่งขันที่ดุเดือด การเสนอจัดตั้งองค์การน้ำระหว่างประเทศคือการประกาศความเป็นเจ้าของพื้นที่ในตลาดที่ยังไม่มีเจ้าภาพ นี่คือตัวอย่างของการสร้างสมรภูมิใหม่แทนที่จะเข้าไปแข่งในสมรภูมิเดิมที่มีคนเก่งอยู่เต็มไปหมด
การสร้างพันธมิตรระหว่างคาซัคสถาน อุซเบกิสถาน คีร์กีซสถาน ทาจิกิสถาน และเติร์กเมนิสถาน แสดงให้เห็นว่าเสียงที่ดังกว่าเกิดจากการรวมพลัง การจับมือกับพันธมิตรแม้จะเป็นคู่แข่งกันในบางมิติสามารถสร้างโอกาสที่ใหญ่กว่าเดิมได้
คาซัคสถานไม่ได้ขายเพียงแค่การแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม พวกเขาเลือกวางตัวเป็น "ตัวกลาง" ที่พูดคุยได้กับทุกฝ่าย
สิ่งที่นักยุทธศาสตร์คาซัคสถานทำได้อย่างยอดเยี่ยมคือการแปลงปัญหาสิ่งแวดล้อมให้กลายเป็นความต้องการลงทุน ความต้องการไม่ได้เกิดขึ้นเอง แต่เราสามารถสร้างสถานการณ์ที่ทำให้ลูกค้าเห็นความจำเป็นได้
สุดท้ายแล้ว กรณีศึกษานี้สอนให้เรารู้ว่าอำนาจต่อรองไม่ได้ขึ้นอยู่กับขนาด จงเรียนรู้ที่จะเปลี่ยน คลิกดูเลย "จุดอ่อน" ให้กลายเป็น "จุดแข็ง" เหมือนที่คาซัคสถานกำลังปั้นองค์กรน้ำโลกเพื่อสร้างอำนาจต่อรองใหม่ให้กับตนเอง